Διαβάστε το άρθρο του Παναγιώτη Γεωργιάδη ,Δικηγόρου Παρ΄ Αρείω Πάγω , Α. Συντονιστής της δημοτικής παράταξης του Δήμου Θεσσαλονίκης ΄΄Θεσσαλονίκη Μαζί΄΄

Θύελλα πολιτικών αντιδράσεων, αλλά και τεκμηριωμένες ενστάσεις από επιστημονικούς φορείς για την συνταγματικότητα του, έχει ξεσηκώσει η συζήτηση του Νομοσχεδίου «Δημόσιες Υπαίθριες Συναθροίσεις και άλλες διατάξεις», αναφορικά με τις διαδηλώσεις και τον τρόπο διεξαγωγής τους.

Ενστάσεις διατύπωσε η Ένωση Εισαγγελέων για την θεσμοθέτηση υποχρεωτικής παρουσίας Εισαγγελικού λειτουργού σε χώρο υπαίθριας συνάθροισης με αναφορά σε αρμοδιότητες επιχειρησιακής οργάνωσης ή διάλυσης των δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων. Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, θα πρόκειται για ρύθμιση με εγγενή ασυμβατότητα προς τα άρθρα 87 επ. του Συντάγματος, δεδομένου ότι θα αναθέτει σε Δικαστικό λειτουργό διοικητικές αρμοδιότητες που ανήκουν την εκτελεστική εξουσία και τα όργανά της, ( βλ. ad hoc την υπ’ αριθ. 1/1998 απόφαση της Ολομελείας της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, Κεφ. Δ΄ παρ. 1, αλλά και Γνωμ. ΣτΕ 186/2013 επί τροποποίησης του υπ’ αριθ. Π.Δ. 141/1991 που αφορά τις συναθροίσεις, όπου ομιλεί για διοικητικές πράξεις και διοικητικά καθήκοντα των Αστυνομικών οργάνων σε ότι αφορά τις απαγορεύσεις, αναστολές, διαλύσεις κ.λ.π.).

Σοβαρές ενστάσεις διατυπώνονται στην Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής επί της αρχής αναφορικά με το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του συνέρχεσθαι, αλλά και για επιμέρους διατάξεις, ειδικότερα:

Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι

Ως προς τις γενικές παρατηρήσεις για το νομοσχέδιο και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, τόσο σε συνταγματικό επίπεδο όσο και ως αγαθό διεθνούς προστασίας, η έκθεση κρίνει υπερβολικά περιοριστικές τις διατάξεις του Νομοσχεδίου. Όπως, μάλιστα, έχει επιβεβαιώσει συναφώς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το δικαίωμα σε ειρηνική συνάθροιση, είναι θεμελιώδες δικαίωμα σε μία δημοκρατική κοινωνία, και, κατά τούτο, δεν πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά.

Έγκαιρη γνωστοποίηση

Το επίρρημα “εγκαίρως” που μεταχειρίζεται ο νόμος (προτεινόμενο άρθρο 6), θα πρέπει να αποσαφηνιστεί με ακρίβεια, προκειμένου να προκύπτει το ακριβές χρονικό πλαίσιο, τόσο για τη γνωστοποίηση όσο και για το χρόνο έγκαιρης κοινοποίησης τυχόν απαγόρευσης δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης.

Η μη γνωστοποίηση δε νομιμοποιεί τη διάλυση συνάθροισης

Ειδικότερα επί των άρθρων 3, παρ 1 και 2 του Νομοσχεδίου για την υποχρέωση γνωστοποίησης των δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων, κρίνει ότι και οι “αυθόρμητες συναθροίσεις” απολαμβάνουν συνταγματικής προστασίας καθώς το Σύνταγμα δεν διακρίνει τις διαδηλώσεις ανάλογα με το αν έχουν προηγουμένως γνωστοποιηθεί.

Έσχατο μέτρο η απαγόρευση αντι-διαδήλωσης

Το άρθρο 7 δίνει τη δυνατότητα στις αρχές να απαγορεύσουν δημόσιες συναθροίσεις, αν κρίνουν ότι πρόκειται για αντι-διαδήλωση. Σύμφωνα με την Επιστημονική Υπηρεσία, και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο οι αρχές έχουν θετική υποχρέωση να προστατεύσουν την ελευθερία και των δύο ομάδων να διαδηλώσουν και να λάβουν μέτρα για αυτό.

Αστική ευθύνη των διοργανωτών

Ιδιαίτερα αρνητική είναι η Έκθεση για το άρθρο 13 και την πρόβλεψη αναγνώρισης αστικών ευθυνών και υποχρέωσης αποζημίωσης στο διοργανωτή “όσων υπέστησαν βλάβη της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της ιδιοκτησίας από τους συμμετέχοντες στη δημόσια υπαίθρια συνάθροιση.” Ειδικότερα η Έκθεση σημειώνει ότι “μόνη η πρόσκληση για συμμετοχή σε συνάθροιση, που μπορεί να απευθυνθεί εκ παραλλήλου από πολλούς φορείς και σε ευρύτατο κύκλο προσώπων, και οι θεμιτά απορρέουσες από αυτήν ευθύνες μέριμνας, δεν συνεπάγονται αναγκαία και ανάληψη γενικής οργανωτικής ευθύνης ούτε, πολύ λιγότερο, καθοδήγηση της όλης συνάθροισης. Αντίστοιχα, η άσκηση του δικαιώματος συνάθροισης δεν εξαρτάται από την αναγκαία αναγνώριση στον προσκαλούντα αντίστοιχων γενικών οργανωτικών ή καθοδηγητικών εξουσιών”.

Η Συντονιστική Επιτροπή των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία το σχέδιο νόμου περί συναθροίσεων προσβάλλει σημαντικές πλευρές του συνταγματικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι, κρίνοντας θεμελιώδους σημασίας την προστασία που παρέχει το άρθρο 11 του Συντάγματος για την άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι και τη διενέργεια δημοσίων συναθροίσεων.

Η συζήτηση ωστόσο της αντισυνταγματικότητας των προτεινόμενων μέτρων δεν αγγίζει εκ πρώτης όψεως τον μέσο πολίτη που θα σκεφτεί ΄΄εγώ δεν κατεβαίνω σε διαδηλώσεις, συνεπώς σωστά είναι τα μέτρα για να σταματήσει επιτέλους η δράση των μπαχαλάκηδων και η ταλαιπωρία των οδηγών΄΄. Ωστόσο το υπό συζήτηση νομοσχέδιο δεν κάνει διακρίσεις σε ΄΄μπαχαλάκηδες και νοικοκυραίους΄΄. Τα μέτρα θα ισχύουν για όλους ανεξαιρέτως, ακόμη και για τους συνταξιούχους που θα τολμήσουν να διαμαρτυρηθούν για την περικοπή των συντάξεων τους, και για τους εργαζόμενους στην ΔΕΗ που θα μείνουν χωρίς δουλειά λόγω της πολιτικής απολιγνιτοποίησης και προωθούμενης ιδιωτικοποίησης, και για τους κατοίκους των υποβαθμισμένων περιβαλλοντικά περιοχών, που διαμαρτύρονται για την σχεδιαζόμενη σε ευρεία κλίμακα καρκινογόνα καύση στερεών αποβλήτων RDF και SRF (αρχής γενομένης από την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ-Lafarge στον Βόλο και του εργοστασίου ΤΙΤΑΝ στην Ευκαρπία Θεσσαλονίκης κλπ.), και για όσους θα χάσουν τα σπίτια τους από την τράπεζα (στον νέο πτωχευτικό νόμο, προβλέπεται η δημιουργία οργανισμού που θα αγοράζει τα σπίτια των άγονων πλειστηριασμών και των φτωχών δανειοληπτών και θα τα ενοικιάζει εκ νέου στους ίδιους), και για τους εκπαιδευτικούς (με την προωθούμενη αξιολόγηση), και για τους αγρότες και κτηνοτρόφους που διαμαρτύρονται για τις χαμηλές τιμές των προϊόντων τους που διαμορφώνουν καρτέλ της αγοράς, και για τους εργαζόμενους που χάνουν την εργασία τους και διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους και για τους επιχειρηματίες – εργαζόμενους στον τουρισμό που θα διεκδικήσουν επιδόματα λόγω της οικονομικής καταστροφής τους εξαιτίας του κορωνοιού κλπ.

«Όταν ήρθαν για να πάρουν τους κομμουνιστές, σιώπησα επειδή δεν ήμουν κομμουνιστής. Όταν φυλάκισαν τους σοσιαλδημοκράτες, σιώπησα γιατί δεν ήμουν σοσιαλδημοκράτης. Όταν ήρθαν να πάρουν τους συνδικαλιστές, σιώπησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής. Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους σιώπησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν να συλλάβουν εμένα, δεν υπήρχε πια κανείς για να διαμαρτυρηθεί».

Martin Niemoeller (1892-1984) Γερμανός θεολόγος και Λουθηρανός πάστορας.

#επικοινωνουμε_ελευθερα

#paramenoume_speedy