*Γράφει ο Δημήτρης Κορσαββίδης


Οι τελευταίοι μήνες αποτελούν την αρχή του τέλους της δεξιάς περιπέτειας της
χώρας. Από το δεύτερο κύμα της πανδημίας και το επί 4 μήνες εθνικό lockdown, μέχρι την
διεύρυνση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων και την περιστολή της
δημοκρατίας, η κυβέρνηση είναι "γυμνή" και ο πρωθυπουργός αποδεικνύεται
ολοένα και λιγότερος.

Σε αυτή την συγκυρία, η κοινωνική αγανάκτηση βρίσκει μέτωπο απέναντι στους
πλέον αποτυχημένους υπουργούς της κυβέρνησης, όπως η Λίνα Μενδώνη, η Νίκη
Κεραμέως κ.ά. Με τον πρωθυπουργό να ισορροπεί ανάμεσα αφενός στον επιτελικό απόλυτο
έλεγχο της κατάστασης και αφετέρου στην αποποίηση κάθε ευθύνης για το
μπάχαλο, η χώρα μοιάζει να βρίσκεται στον αυτόματο πιλότο και τα δυσκολότερα
φαίνεται να βρίσκονται μπροστά μας.

Ωστόσο, θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε ότι τα όσα συμβαίνουν είναι αποτέλεσμα
μιας παντελούς ανικανότητας είτε των επιμέρους υπουργών, είτε της κυβέρνησης
συνολικά. Και αυτό γιατί παρά το γενικό μπάχαλο, η κυβέρνηση υλοποιεί με αριστοτεχνική
συνέπεια τις ιδεολογικές της ονειρώξεις, εκμεταλλευόμενη στο έπακρο την
κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η γνωστή ρήση “Μεγάλη αναταραχή, υπέροχη
κατάσταση” αποτελεί το κεντρικό δόγμα διακυβέρνησης εδώ και έναν χρόνο.

Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι η Μενδώνη, ούτε η Κεραμέως, ούτε ο Χρυσοχοΐδης,
ούτε ο Βορίδης, ούτε ο Θεοχάρης, ούτε ο Γεωργιάδης, ούτε ο Σταϊκούρας, ούτε
κανένα εντεταλμένος υπουργός.

Το πρόβλημα δεν είναι ούτε καν ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Το πρόβλημα είναι η συγκεκριμένη πολιτική που υλοποιείται και την οποία ψήφισε
και έτσι νομιμοποίησε ο ελληνικός λαός.

Οι διάφοροι υπουργοί, ακόμα και ο κ. Μητσοτάκης, απλώς υλοποιούν όσα
επιτάσσει η ιδεολογία τους και οι προγραμματικές τους θέσεις.

  •  Η συρρίκνωση του κράτους και του δημοσίου,
  • η κρατικοδίαιτη εξυπηρέτηση παρασιτικών ιδιωτικών συμφερόντων,
  •  η κυριαρχία ενός δόγματος καταστολής και βίας ως φυσικό συντηρητικό
    αντανακλαστικό απέναντι σε οποιαδήποτε ελπιδοφόρα αυθεντική κοινωνική
    έκφραση ή κοινωνική ομάδα εν γένει,
  • η προσπάθεια αναδιοργάνωσης της αγοράς με κλείσιμο των μικρών
    οικογενειακών επιχειρήσεων για τη δημιουργία καταναλωτικής ύλης για τα
    πολυκαταστήματα,
  •  η υποτίμηση, απαξίωση και εν τέλει διάλυση των υποδομών και των
    δημοσίων αγαθών (ενέργειας κ.ά.) με στόχο την αποκρατικοποίησή τους,
  •  η διάλυση της επιθεώρησης εργασίας και η επαναφορά του νόμου της
    ζούγκλας στα εργασιακά,
  •  ο μιλιταρισμός τόσο ως ράλι εξοπλισμών, όσο και ως αύξηση της θητείας και
    εμπέδωσης στο δημόσιο λόγο μιας στρατοκεντρικής ατμόσφαιρας,
  •  η διάλυση των ελεύθερων τεχνών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων με
    στόχο την κυριαρχία στον πολιτισμό μεγάλων καλλιτεχνικών επιχειρήσεων,
  •  η περιστολή κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών,
  •  η φαλκίδευση του δημοκρατικού πολιτεύματος με την εγκαθίδρυση ενός
    αόρατου αρχισυντάκτη σε όλα -σχεδόν- τα κυρίαρχα ΜΜΕ και την κάλυψη
    της ασυδοσίας, τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος, το κουκούλωμα των
    υμετέρων και τον έλεγχο των ελεγκτικών και δικαστικών αρχών της χώρας.

Όλα αυτά δεν αποτελούν προσωπικές επιλογές των εντεταλμένων υπουργών, αλλά
τον πυρήνα της ιδεολογικής, πολιτικής και προγραμματικής συγκρότησης της
δεξιάς.
Ο ελληνικός λαός δεν ψήφισε τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ψήφισε αυτή την ατζέντα, η
οποία είναι ανεξίτηλα εγγεγραμμένη στη συλλογική μνήμη του λαού μας και
εμπερικλείεται στο σύνθημα ο λαός δεν ξεχνά, τι σημαίνει δεξιά.

Αυτά όλα δεν κατατίθενται ως παράπονο ή ως μομφή απέναντι στους πολίτες που
ψήφισαν τη Νέα Δημοκρατία. Οι επιλογές κρίνονται και παράγουν αποτελέσματα,
αλλά δεν (μπορούν και δεν πρέπει να) τιμωρούνται.

Οι υπάλληλοι, οι νέοι, οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες και αγρότες, οι συνταξιούχοι
που στήριξαν τη Νέα Δημοκρατία δεν παύουν να αποτελούν ταξικούς μας
συγκατοίκους.

Δεν παύουν να αποτελούν τον πυρήνα της δικής μας πολιτικής, τις κοινωνικές
ομάδες εκείνες που θέλουμε να εκπροσωπούμε.

Σε αυτές, λοιπόν, τις ομάδες απευθύνεται σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία,
καλώντας τις να συνδιαμορφώσουμε μαζί το κυβερνητικό πρόγραμμα της επόμενης
μέρας.

Η επόμενη μέρα είναι στο χέρι μας να βρει τη χώρα μας με μια προοδευτική
κυβέρνηση, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, πρωθυπουργό τον Αλέξη
Τσίπρα και τους ίδιους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες στην εξουσία.

*Ο Δημήτρης Κορσαββίδης είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία