Καραμανλής for president;

Καραμανλής
EUROKINISSI / ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ

Του Σπύρου Γκουτζάνη

Η επανεμφάνιση Καραμανλή, η προοπτική για την Προεδρία της Δημοκρατίας και οι παράπλευρες εσωκομματικές επιπτώσεις

Με μία συναινετική και υπερκομματική ομιλία, εμποτισμένη στα νάματα του καραμανλισμού εμφανίστηκε σε δημόσια εκδήλωση μετά από πολλά χρόνια ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, δημιουργώντας την εντύπωση ότι εγγράφει υποθήκες για την μελλοντική διεκδίκηση της Προεδρίας της Δημοκρατίας.

Στο πλαίσιο αυτό αποκτούν ενδιαφέρον οι πληροφορίες από συνομιλητές του ότι είναι πολύ πιθανό να μην είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές. Είναι αναμενόμενο εάν θέλει να διεκδικήσει τον Προεδρικό θώκο όπου θα χρειαστεί τις ψήφους όχι μόνο της ΝΔ αλλά και των κομμάτων της κεντροαριστεράς. Βέβαια κάτι τέτοιο μπορεί να στοιχίσει στην ηγεσία της ΝΔ αφού θα απελευθερώσει δυσαρεστημένους από την μητσοτακική διακυβέρνηση κεντροδεξιούς ψηφοφόρους.

Ο κ. Καραμανλής έδωσε το δικό του διακριτό πολιτικό στίγμα, σε απόσταση τόσο από την νεοφιλελεύθερη πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη όσο και από τις θέσεις του Αντώνη Σαμαρά για μία νέα δεξιά. Αν και μίλησε σε εκδήλωση του «Ιδρύματος Κωνσταντίνος Καραμανλής», όπου οι προσκεκλημένοι προέρχονταν από όλες τις γενιές της ΝΔ, η ομιλία θα μπορούσε να κερδίσει το χειροκρότημα και από ένα ευρύτερο πολιτικό κοινό. Η παρέμβασή του γίνεται σε μία συγκυρία που η εσωκομματική συζήτηση στη ΝΔ είναι πολωμένη ανάμεσα σε δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, την μητσοτακική και την σαμαρική. Στην πρόσφατη παρέμβασή του ο Αντώνης Σαμαράς αμφισβήτησε την “διεύρυνση” που θέλει να κάνει η ηγεσία, λέγοντας “άλλο διεύρυνση άλλο μετατόπιση”, για να προσθέσει ότι “η ΝΔ δεν είναι Ποτάμι και να θέσει το ερώτημα με την κεντροδεξιά και τη νέα δεξιά τι γίνεται;”. Με την εμφάνισή του ο Κώστας Καραμανλής λειτουργεί εξισορροπητικά και παράλληλα δημιουργεί τις προυποθέσεις για να εμφανιστεί στο προσκήνιο η καραμανλική πτέρυγα, ως μετριοπαθής εσωκομματική αντιπολίτευση.

Ο κ. Καραμανλής υπογράμμισε την διαχρονική θέση του καραμανλισμού για την κοινωνική οικονομία της αγοράς, έναντι του νεοφιλελεύθερου μοντέλου των αγορών που ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη όπως και για διάλογο και συνεννόηση για την διαμόρφωση εθνικής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της Τουρκίας, έναντι της πόλωσης και του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου που καλλιεργεί η κυβέρνηση και το “ακραίο κέντρο”, ενώ άσκησε συνολική κριτική στην συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο πρώην πρωθυπουργός έδωσε έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη ως προϋπόθεση και θεμέλιο της Δημοκρατίας. Την συνέδεσε με την «κοινωνική οικονομία της αγοράς» (που ήταν επιλογή επί της δικής του πρωθυπουργίας για την οικονομία) και που όπως είπε οδήγησε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σε πρωτόγνωρα επίπεδα απασχόλησης και οικονομικής ανάπτυξης και συνακόλουθα σε κοινωνική συνοχή και ευημερία. Σημείωσε δε ότι η κοινωνική οικονομία της αγοράς είναι υπό αμφισβήτηση σήμερα, από τις τεχνολογικές εξελίξεις και από την άναρχη λειτουργία των αγορών που οδηγούν στην διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Το δεύτερο σημείο στο οποίο έδωσε έμφαση είναι η ανάγκη ομοψυχίας και ενότητας και η αποφυγή των ακραίων πολιτικών παθών γιατί όπως ανέφερε: «Η δημοκρατία δεν επιβάλλεται, βιώνεται, προϋποθέτει τον σεβασμό στην αρχή της πλειοψηφίας και του νόμου, δεν αντέχει στα πάθη και τους φανατισμούς».

Υπογράμμισε ότι η Τουρκία συμπεριφέρεται σαν ταραξίας στην περιοχή, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο ενώ απέναντι στην Ελλάδα απειλεί όχι μόνο τα κυριαρχικά της δικαιώματα αλλά και την ίδια την εδαφική ακεραιότητα. Από την άλλη σημείωσε ότι εντός της ΕΕ υπάρχουν δυνάμεις που παραβλέπουν τις προκλήσεις, συμπεριφέρονται σαν επιτήδειοι ουδέτεροι, κλείνουν το μάτι στην Τουρκία και ενθαρρύνουν την παραβατική της συμπεριφορά. Δεν είναι δίχως σημασία ότι ο κ. Καραμανλής άσκησε συνολική κριτική στη ΕΕ. Σημείωσε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας επέβαλε ένα τιμωρητικό πρόγραμμα που ελέγχεται για σοβαρά σφάλματα στην συνταγή και στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αγγίζοντας ένα ευρύτερο κοινό που δεν ταυτίζεται με την επίσημη συγκρουσιακή θέση της ΝΔ για τις ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ. Αποδοκίμασε την ατολμία και δυσκινησία της ΕΕ ακόμη και στην αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών της πανδημίας. Σε αντίθεση με το οικονομικό πακέτο των ΗΠΑ, το ευρωπαϊκό πακέτο είναι συγκρατημένο και συνοδεύεται από συνεχείς προειδοποιήσεις για την επιστροφή των δημοσιονομικών περιορισμών.

Το μόνο στο οποίο έδειξε ταυτισμένος με τον πρωθυπουργό ήταν στην αποτίμηση της Συμφωνίας με την Γαλλία για την οποία σημείωσε ότι είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική, συνιστά εθνική επιτυχία και δεν εξαντλείται στην υπεράσπιση των κοινών αξιών αλλά είναι και ένα βήμα προς την κοινή εξωτερική πολιτική και άμυνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.