
Του Σπύρου Σιδέρη
Η απερχόμενη Καγκελάριος της Γερμανίας σημάδεψε με ανεξίτηλο μελάνι τόσο την ιστορία της Γερμανίας όσο και της ΕΕ.
Ιδιαίτερα η Ελλάδα έχει να θυμάται πολλά από την Άνγκελα Μέρκελ. Κάθε άλλο παρά ευχάριστα τα περισσότερα. Παρότι δήλωσε πρόσφατα ότι η πιο δύσκολη στιγμή στην θητεία της σχετίζεται με την Ελλάδα και με το πρόγραμμα που επέβαλε στους Έλληνες και από τους οποίους ζήτησε υπερβολικά πολλά, δεν αναγνώρισε ότι ήταν λάθος οι αποφάσεις της.
Έτσι κι αλλιώς η Μέρκελ, τα συμφέροντα της χώρας της και της ολιγαρχίας που συντηρούν τον νεοφιλελευθερισμό στην Γερμανία και την Ευρώπη, προστάτευσε.
Στο τελευταίο της ταξίδι στην Ελλάδα, ως Καγκελάριος της Γερμανίας, θα μπορούσε να είναι μια αποτίμηση των πεπραγμένων της και να ζητήσει έστω και την ύστατη στιγμή μια συγνώμη για τις πολιτικές της. Ίσως έτσι να κατάφερνε να συμφιλιωθεί με τους Έλληνες που η αλήθεια είναι ότι δεν την υπολήπτονται καθόλου.
Η Μέρκελ βέβαια δεν ασκεί ουσιαστικά αυτή την περίοδο εξουσία, καθώς δεν έχει εκλεγεί καν βουλευτής, αλλά παραμένει ως Καγκελάριος μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης μέχρι τον σχηματισμό της νέας και την εκλογή του νέου Καγκελάριου.
Έτσι η επίσκεψη είναι καθαρά εθιμοτυπική. Δεν θα προκύψει δηλαδή πολιτικό αποτέλεσμα απ’ ότι κι αν πει ή συμφωνήσει με τον Έλληνα Πρωθυπουργό.
Έχουμε το αντίστοιχο παράδειγμα με την αποχαιρετιστήρια επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στην Ελλάδα, που ήταν ένα επικοινωνιακό σόου χωρίς πολιτικό αποτέλεσμα.
Ευτυχώς δεν έχουν οριστεί αντίστοιχες εκδηλώσεις για τη Γερμανίδα Καγκελάριο.
Βέβαια η Μέρκελ παραμένει ένας πόλος στην πολιτική και επιχειρηματική ελίτ της Γερμανίας. Στα 16 χρόνια παραμονής της στην εξουσία δημιούργησε εκείνες τις σχέσεις που θα μπορούσε να «ενεργοποιήσει» επηρεάζοντας κάποιες αποφάσεις προς την θετική ή την αρνητική τους πλευρά.
Αν και θεωρείται και επιβάλλεται από τον πολιτικό πολιτισμό της Γερμανίας, να μην υπάρχουν παρεμβάσεις από τους πρώην ηγέτες σε θέματα πολιτικής, δεν συμβαίνει το ίδιο και στον επιχειρηματικό κόσμο.
Εξάλλου η Μέρκελ με την πολιτική της έσπρωχνε τα επιχειρηματικά συμφέροντα των γερμανικών επιχειρήσεων. Τρανό παράδειγμα η πράσινη ανάπτυξη, που θα αναπτύξει περισσότερο τις γερμανικές επιχειρήσεις, παρά το πράσινο μέλλον της Ευρώπης.
Στο πλαίσιο αυτό, ενδεχομένως η Άνγκελα Μέρκελ να μπορούσε να βοηθήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην οικονομία. Όμως αν είχε σκοπό να πράξει κάτι τέτοιο θα το είχε κάνει ως Καγκελάριος κι όχι ως συνταξιούχος.
Εξάλλου δεν είναι κρυφό ότι οι σχέσεις της με τον Έλληνα Πρωθυπουργό δεν είναι και οι καλύτερες δυνατές.
Του έχει χρεωμένα πολλά του Κυριάκου Μητσοτάκη από την αντιπολιτευτική πολιτική που άσκησε κατά την περίοδο της Κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Τόσο στην Συμφωνία των Πρεσπών, όσο και στην οικονομική πολιτική που αναγκάστηκε να ακολουθήσει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ΑΝΕΛ.
Έτσι ότι και να θέσει στην απερχόμενη Καγκελάριο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, θα είναι κενό περιεχομένου πολιτικά. Απλά ως γνωστόν θα χρησιμοποιηθεί επικοινωνιακά από την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο οποίος θα συμπληρώσει άλλο ένα φωτογραφικό στιγμιότυπο στο άλμπουμ των αναμνήσεων του.#menoumespeedy